دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 27 A Knowledge-Sharing Model to Enhance Social Innovation: Evidence from a professional social network مدلی از اشتراک دانش برای ارتقای نوآوری اجتماعی: موردمطالعه یک شبکه اجتماعی حرفه‌ای 1 45 210828 10.47176/SMOK.2026.1994 FA امید دهقان دانشجوی دکتری، مدیریت فناوری اطلاعات، مدیریت فناوری اطلاعات، مدیریت و اقتصاد، تربیت مدرس، تهران، ایران،omid.dehghan@modares.ac.ir 0009-0004-1234-0421 ابوالقاسم سرآبادانی استادیار، مدیریت فناوری اطلاعات، مدیریت و اقتصاد، تربیت مدرس، تهران، ایران، a.sarabadani@modares.ac.ir 0000-0002-5915-6363 Journal Article 2025 10 11 Purpose: This study tests a model that examines how the intensity of professional network use promotes knowledge sharing and, ultimately, social innovation, while also investigating the influence of psychological factors in this relationship. Methodology: Data were collected using a questionnaire. Face validity was established through expert evaluation by six specialists. Based on Cohen's statistical power analysis, the minimum required sample size was estimated at 68 participants. A total of 221 questionnaires were collected from professional users holding master's or doctoral degrees and employed in information technology companies in Tehran Province. Convenience sampling was employed, and the data were analyzed using partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) with SmartPLS 3. Results: All research hypotheses were confirmed with beta coefficients ranging from -0.288 to 0.863 and t-coefficients ranging from 7.680 to 45.324.The results showed that the intensity of professional social media use significantly increased upward social comparison. Upward social comparison positively affected benign envy and negatively affected malicious envy. Benign envy promoted active knowledge sharing, whereas malicious envy increased reactive knowledge sharing. Both active and reactive knowledge sharing significantly enhanced social innovation. Discussion: This study advances the literature by demonstrating that the relationship between professional social media use and social innovation. Conclusion: Professional social media platforms can enhance social innovation by fostering upward social comparison, encouraging proactive knowledge sharing, and supporting organizational knowledge management through appropriate incentive and recognition mechanisms. هدف: پژوهش حاضر مدلی را آزمون می‌کند که قصد دارد نشان دهد چگونه شدت استفاده از یک شبکه حرفه‌ای به اشتراک دانش و نهایتاً نوآوری اجتماعی منجر می‌شود و متغیرهای روان‌شناختی دراین‌بین چه تأثیری دارند. روش پژوهش: داده‌ها از طریق پرسشنامه گردآوری شد و روایی صوری آن توسط شش متخصص تأیید گردید. بر اساس تحلیل توان آماری کوهن، حداقل حجم نمونه 68 نفر برآورد شد، اما 221 پرسشنامه از کاربران دارای مدرک کارشناسی‌ارشد یا دکتری شاغل در شرکت‌های فناوری اطلاعات استان تهران جمع‌آوری شد. نمونه‌گیری به روش در دسترس انجام گرفت و داده‌ها با استفاده از PLS-SEM در نرم‌افزار SmartPLS 3 تحلیل شدند. یافته‌ها: همه فرضیه های پژوهش با ضرایب بتای 288/0- تا 863/0 و ضرایب تی 680/7 تا 324/45 مورد تأیید قرار گرفتند. نتایج نشان داد که استفاده بیشتر از رسانه‌های اجتماعی حرفه‌ای، مقایسه اجتماعی صعودی را افزایش می‌دهد. این نوع مقایسه، حسادت خوش‌خیم را تقویت و حسادت بدخیم را تضعیف می‌کند. حسادت خوش‌خیم موجب افزایش اشتراک‌گذاری فعال دانش، و حسادت بدخیم موجب تقویت اشتراک‌گذاری واکنشی دانش می‌شود. هر دو نوع اشتراک‌گذاری دانش نیز به‌طور معناداری نوآوری اجتماعی را ارتقا می‌دهند. بحث: این مطالعه با نشان دادن اینکه رابطه بین استفاده حرفه‌ای از رسانه‌های اجتماعی و نوآوری اجتماعی توسط یک فرآیند میانجیگری متوالی را به هم مرتبط می‌کند، ادبیات را پیش می‌برد. نتیجه‌گیری: شبکه‌های اجتماعی حرفه‌ای می‌توانند با فعال‌کردن نوعی از مقایسه اجتماعی روبه‌بالا منجر به فرایندی مؤثر برای ارتقای نوآوری اجتماعی شوند.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210828_5383003af20c968dfb1eccb56a204b15.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 22 Data-driven governance model: resilience of government organizations in the face of crisis الگوی حکمرانی داده‌محور: تاب‌آوری سازمان‌های دولتی در مواجهه با بحران 46 70 210827 10.47176/SMOK.2026.1990 FA عبداله ساعدی استادیار گروه مدیریت ، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران، Saedi.a@lu.ac.ir 0000-0001-7812-1978 محمد توسلی استادیار گروه مدیریت ، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران، Tavassoli.m@lu.ac.ir 0000-0003-2536-4698 Journal Article 2025 12 28 Purpose: This study aimed to develop a comprehensive data-driven governance model to enhance the resilience of public organizations in responding crises and managing uncertainty. Methodology: A qualitative research design based on thematic analysis was employed. The study population consisted of academic experts and senior managers from public organizations. Using purposive sampling, 16 participants were selected. Data were collected through semi-structured interviews, transcribed verbatim, and analyzed using MAXQDA software. Instrument validity was established through expert review and pilot interviews, while reliability was ensured through independent coding by two researchers and comparison of coding results. Results: The findings revealed that effective data-driven governance is supported by several enabling factors, including robust data infrastructure, top management support, organizational capabilities, and data-oriented culture. The proposed model is operationalized through strategies such as data integration, artificial intelligence adoption, advanced data analytics, and digital governance practices. Implementing these strategies enhances organizational resilience by improving the speed and quality decision-making, strengthening crisis preparedness and response, increasing operational flexibility, and promoting more effective organizational performance under uncertain conditions. Discussion: The findings indicate that institutionalizing data-driven governance and making strategic investments in data infrastructure, digital technologies, and analytical capabilities enable public organizations to respond more proactively and effectively to complex and rapidly evolving crises. Conclusion: Data-driven governance institutionalizes evidence-based decision-making across organizational and policy processes, enabling public organizations to anticipate uncertainty, reduce structural vulnerability, strengthen adaptive capacity, and improve crisis management. Accordingly, it provides strategic foundation for redesigning public governance systems in an increasingly complex, dynamic, and data-intensive environment. هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی حکمرانی دادهمحور برای تابآوری سازمانهای دولتی در مواجهه با بحران انجام گرفت. روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش را اساتید و مدیران سازمان‌های دولتی تشکیل میدهند که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند 16 نفر به عنوان مشارکتکننده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در این پژوهش مصاحبه نیمه‌ساختاریافته است که برای روایی ابزار از روش‌های بازبینی توسط خبرگان و اجرای پایلوت مصاحبه‌ها استفاده شد. همچنین جهت پایایی داده‌ها نیز از روش کدگذاری مستقل توسط دو پژوهشگر و مقایسه نتایج بهره گرفته شد. در تحلیل داده‌ها، مصاحبه‌ها ضبط و کدگذاری شدند. تحلیل مضمون با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA انجام گرفت و در نهایت الگوی حکمرانی دادهمحور تدوین گردید. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد حکمرانی داده‌محور، متأثر از مجموعه‌ای از عوامل مؤثر همچون زیرساختهای دادهای، حمایت مدیریت و ... است که از طریق راهبردهایی نظیر یکپارچه‌سازی داده‌ها، بهره‌گیری از هوش مصنوعی و ... عملیاتی می‌شود. تحقق این الگو منجر به پیامدهایی همچون افزایش تاب‌آوری سازمانی، بهبود سرعت و کیفیت تصمیم‌گیری و ... می‌گردد. بحث: سازمان‌های دولتی با نهادینه‌سازی حکمرانی داده‌محور و سرمایه‌گذاری هدفمند در زیرساخت‌ها و توانمندی‌های داده‌ای، میتوانند از آن به‌عنوان یک رویکرد راهبردی در مدیریت بحران و افزایش تاب‌آوری سازمانی بهره گیرند. نتیجه‌گیری: حکمرانی داده‌محور، با نهادینه‌سازی عقلانیت داده‌بنیان در سطوح تصمیم‌سازی و سیاست‌گذاری، امکان مدیریت فعال عدم‌قطعیت، کاهش شکنندگی ساختارهای دولتی و افزایش ظرفیت انطباق‌پذیری در شرایط بحرانی را فراهم می‌سازد و می‌تواند مبنایی راهبردی برای بازطراحی نظام حکمرانی عمومی در عصر بحران‌های پیچیده و داده‌محور تلقی شود.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210827_736db1565da03cd29c48c2b1f50e917f.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 22 Investigating the impact of the internet of things ecosystem (IOTE) and big data analysis (BDA) on organizational strategic intelligence with the mediation of value creation ecology in the knowledge-based companies بررسی تأثیر اکوسیستم اینترنت اشیاء و تحلیل کلان داده بر هوش راهبردی سازمان با میانجی گری اکولوژی خلق ارزش 71 101 210824 10.47176/SMOK.2026.1978 FA رضا سعیدی استادیار، گروه مدیریت بازگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.Reza.Saeidi@uk.ac.ir 0000-0001-9592-9848 بهنام کرمشاهی استادیار، گروه حسابداری، مجتمع آموزش عالی بافت، دانشگاه شهیدباهنر کرمان، کرمان، ایران. BehnamKaramshahi@uk.ac.ir 0000-0003-0759-043X Journal Article 2025 11 12 Purpose: This study investigates the impact of the Internet of Things Ecosystem (IOTE) and Big Data Analysis (BDA) on Organizational Strategic Intelligence (OSI), mediated by Value Creation Ecology (VCE), to optimize strategic decision-making and competitiveness. Methodology: A descriptive-correlational design employed, surveying 208 experts from knowledge-based firms via a validated 48-item questionnaire. Hypotheses were assessed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) via SmartPLS 4.0. Results: The PLS-SEM results showed that the independent variables explained 72.9% of the variance in strategic intelligence. All hypotheses supported: value creation ecology (β = 0.693), big data analytics (β = 0.462), and the Internet of Things (IoT) ecosystem (β = 0.375) each had a positive and statistically significant effect on strategic intelligence. Furthermore, the partial mediating role of value creation ecology confirmed using the Sobel test and VAF index. Discussion: These findings substantiate that technological infrastructure alone is insufficient for strategic superiority; the synergistic integration of IOTE and BDA through VCE is critical. VCE’s partial mediation underscores that while data generation directly bolsters intelligence, ecological alignment amplifies the translation of raw data into strategic foresight. This addresses literature gaps by operationalizing how digital ecosystems catalyze predictive intelligence, transcending traditional descriptive analytics. Consequently, organizations must foster an ecology where data-driven insights intrinsically align with value creation imperatives to fully actualize strategic intelligence. Conclusion: Cultivating OSI necessitates leveraging interconnected digital ecosystems to transform data into actionable foresight. Organizations must integrate these technologies to drive continuous learning, inter-organizational collaboration, and sustained competitive advantage within dynamic markets. هدف: هدف این پژوهش، تبیین نقش هم‌افزای اکوسیستم اینترنت اشیاء، تحلیل کلان‌داده و اکولوژی خلق ارزش در شکل‌گیری هوش راهبردی سازمان است. این تحقیق با ارائه یک چارچوب یکپارچه، به خلأ تبدیل داده‌های محیطی به دانش کاربردی برای برنامه‌ریزی بلندمدت استراتژیست‌ها پاسخ می‌دهد. روش پژوهش: این پژوهش توصیفی - پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری متخصصان شرکت‌های دانش‌بنیان بودند که از میان آن‌ها ۲۰۸ پرسش‌نامه محقق‌ساخته (۴۸ گویه‌ای) جمع‌آوری شد. روایی و پایایی ابزار (آلفای کرونباخ=۰.۸۰۳ و ( CR> 0.7 تأیید شد. تحلیل داده‌ها با روش حداقل مربعات جزئی (PLS) در نرم‌افزار SmartPLS 4.0 انجام گرفت. یافته‌ها: مدل ساختاری (PLS-SEM) نشان داد متغیرهای مستقل ۷۲.۹٪ از واریانس هوش راهبردی را تبیین می‌کنند. تمام فرضیه‌ها تأیید شدند: اکولوژی خلق ارزش (β=0.693)، تحلیل کلان‌داده(β=0.462) و اکوسیستم اینترنت اشیاء (β=0.375) تأثیر مثبت و معناداری بر هوش راهبردی دارند. همچنین، نقش میانجی جزئی اکولوژی خلق ارزش با شاخص سوبل و شمول واریانس تایید شد. بحث: زیرساخت فناوری به‌تنهایی برای برتری استراتژیک کافی نیست؛ یکپارچه‌سازی هم‌افزای اکوسیستم اینترنت اشیاء (IOTE) و کلان‌داده‌ها (BDA) از طریق اکولوژی خلق ارزش (VCE) حیاتی است. نقش میانجی VCE نشان می‌دهد هم‌راستایی اکولوژیک، تبدیل داده‌های خام به دوراندیشی استراتژیک را ارتقا داده و از تحلیل‌های سنتی فراتر می‌رود. سازمان‌ها باید اکولوژی‌ای پرورش دهند که در آن بینش‌های داده‌محور با الزامات خلق ارزش هم‌راستا باشند. نتیجه‌گیری: توسعه هوش راهبردی نیازمند اکوسیستم‌های دیجیتال به‌هم‌پیوسته برای تبدیل داده‌ها به دوراندیشی کاربردی است. یکپارچه‌سازی این فناوری‌ها، یادگیری مستمر، همکاری بین‌سازمانی و مزیت رقابتی پایدار را در بازارهای پویا برای سازمان‌ها به ارمغان می‌آورد.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210824_cfb3fe24979302288361619db11feac6.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 22 Presenting a model for employee motivation based on the lived experience of haj Qasem Soleimani in the public sector: Utilizing a tacit-to-explicit knowledge conversion approach ارائه‌ مدل برای انگیزش کارکنان مبتنی بر تجربه‌ی زیسته حاج قاسم سلیمانی در بخش دولتی: بهره‌گیری از رویکرد تبدیل دانش ضمنی به آشکار 102 127 210823 10.47176/SMOK.2026.2010 FA افشین بازگیر دانشجوی دکتری گروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران، afbazgir@iau.ac.ir 0000-0001-5942-9547 محمدرضا جابر انصاری استادیارگروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران، j.ansari@iau.ac.ir 0000-0001-8680-3856 محمد طاهری روزبهانی استادیارگروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران، mo.taheri1351@iau.ac.ir 0000-0001-8680-3856 حجت طاهری گودرزی استادیارگروه مدیریت، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران، h.taheri47@iau.ac.ir 0000-0002-7184-8856 Journal Article 2026 04 19 Purpose: Human resources are organizations’ most valuable asset, and strengthening employee motivation through transforming tacit knowledge into explicit knowledge is essential for improving performance. This study aimed to develop an employee motivation model based on the lived experiences of the School of Martyr General Qasem Soleimani in Iran’s public sector. Methodology: This applied, cross-sectional mixed-methods study was conducted in two phases. In the qualitative phase, the lived experiences of Martyr Qasem Soleimani were explored through in-depth interviews with 12 experts familiar with him. Data were analyzed using thematic analysis based on the externalization process of knowledge conversion. Purposive and snowball sampling were used in the qualitative phase, while managers and human resource experts from five selected ministries participated in the quantitative phase. Validity was confirmed through researcher triangulation, and reliability was established using Cohen’s kappa coefficient (0/78). Results: The motivation model comprised 35 basic themes, 35 organizing themes, and 9 overarching themes. Key dimensions included jihad-oriented human capital, a supportive organizational climate, identity-based, service-oriented, and spiritual-ethical motivation, emotional bonds with subordinates, risk-taking, delegation of authority, charisma based on moral influence, idealism, and a shared vision. Discussion: The findings indicate that the model extends conventional motivation theories by incorporating spiritual, ethical, identity-based, and value-oriented dimensions, offering a context-specific framework for Iran’s public administration. Conclusion: Transforming Martyr Soleimani’s lived experiences into explicit knowledge through training, behavioral guidelines, and managerial systems can strengthen employee motivation in public organizations; therefore, applying this model in management and training programs is recommended. هدف: منابع انسانی مهم‌ترین سرمایه سازمان‌هاست و تقویت انگیزش کارکنان از طریق تبدیل دانش ضمنی به دانش آشکار نقش مهمی در ارتقای عملکرد دارد. این پژوهش با هدف ارائه الگوی انگیزش کارکنان مبتنی بر تجربه زیسته مکتب شهید حاج قاسم سلیمانی در بخش دولتی و با رویکرد تبدیل دانش ضمنی به دانش آشکار انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش به‌صورت آمیخته، کاربردی و مقطعی انجام شد. در بخش کیفی، تجربه زیسته شهید سلیمانی از طریق مصاحبه عمیق با 12 نفر از خبرگان آشنا با ایشان استخراج و با تحلیل مضمون بررسی شد. نمونه‌گیری در بخش کیفی هدفمند و گلوله‌برفی و در بخش کمی از مدیران و کارشناسان منابع انسانی پنج وزارتخانه منتخب انجام شد. روایی با زاویه‌بندی پژوهشگر و پایایی با ضریب کاپای کوهن (78/0) تأیید شد. یافته‌ها: الگوی نهایی شامل 35 مضمون پایه، 35 مضمون سازنده و 9 مضمون فراگیر بود. مهم‌ترین ابعاد آن شامل سرمایه انسانی جهادی، فضای سازمانی حمایتی، انگیزش هویتی، خدمتی و معنوی، پیوند عاطفی با کارکنان، ریسک‌پذیری، تفویض اختیار، کاریزمای مبتنی بر نفوذ معنوی، آرمان‌گرایی و چشم‌انداز مشترک بود. بحث: یافته‌ها نشان داد این الگو با تأکید بر ابعاد معنوی، اخلاقی، هویتی و ارزشی، چارچوبی بومی و متناسب با نظام اداری ایران برای تبیین انگیزش کارکنان ارائه می‌کند. نتیجه‌گیری: تبدیل تجربه زیسته شهید سلیمانی به دانش آشکار در قالب الگوهای آموزشی، دستورالعمل‌های رفتاری و نظام‌های مدیریتی می‌تواند انگیزش کارکنان بخش دولتی را تقویت کند؛ بنابراین، به‌کارگیری این الگو در برنامه‌های آموزشی و مدیریتی پیشنهاد می‌شود.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210823_e326550cc69b7a817819a0b3af9bf176.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 22 The transformation of knowledge management with artificial intelligence: A synthesis of requirements, challenges and AI technologies in knowledge management تحول مدیریت دانش با هوش مصنوعی: سنتز الزامات، چالش‌ها و فناوری‌های هوش مصنوعی در مدیریت دانش 128 158 210826 10.47176/SMOK.2026.1987 FA حدیثه صوفی دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران، Hadise.soofi@stu.malayeru.ac.ir 0009-0009-9062-811X عباس خاکپور دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران، Khakpour@malayeru.ac.ir 0000-0002-0349-796X سجاد قارلقی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران، S.gharloghi@malayeru.ac.ir 0000-0002-5594-4151 Journal Article 2025 12 23 Purpose: The integration of Artificial Intelligence and Knowledge Management has become a strategic necessity in the digital economy. However, previous studies have lacked a comprehensive framework for explaining the systematic transformation of KM through AI. This study aimed to develop an integrated model of the factors influencing this transformation and their interrelationships. Methodology: This qualitative study employed a meta-synthesis approach based on the seven-step model proposed by Sandelowski and Barroso. The research population comprised scientific publications on AI and KM published between 2010 and 2025. The data were analyzed through coding, categorization, and thematic synthesis. Results: A total of 371 initial codes were organized into 24 core codes and four main dimensions, namely requirements, barriers, benefits, and applications. The findings indicated that the success of AI-based KM depends on the interaction of technological, human, organizational, and cultural factors, while infrastructural and human requirements play a significant role in overcoming implementation barriers. Discussion: The findings suggest that effective KM transformation requires alignment among technological capabilities, human competencies, and organizational culture. They also provide a dynamic framework for explaining the relationships among organizational requirements, challenges, and AI-driven benefits. Conclusion: AI has transformed KM into an intelligent and dynamic cognitive system. The sustainable implementation of this transformation requires adequate infrastructure, skilled human resources, a supportive organizational culture, and ethical governance, thereby strengthening knowledge-based competitive advantage in the digital economy. هدف: ادغام هوش مصنوعی و مدیریت دانش به ضرورتی راهبردی در اقتصاد دیجیتال تبدیل شده است، اما پژوهش‌های پیشین فاقد چارچوبی جامع برای تبیین تحول نظام‌مند مدیریت دانش مبتنی بر هوش مصنوعی بوده‌اند. این پژوهش با هدف ارائه یک مدل یکپارچه از عوامل مؤثر بر این تحول و روابط متقابل میان آن‌ها انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه کیفی با استفاده از روش فراترکیب و بر اساس الگوی هفت‌مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو، انجام شد. جامعه پژوهش شامل آثار علمی منتشرشده در حوزه هوش مصنوعی و مدیریت دانش طی سال‌های 2010 تا 2025 بود. داده‌ها از طریق کدگذاری، طبقه‌بندی و تلفیق مضامین تحلیل شدند. یافته‌ها: در مجموع، 371 کد اولیه در قالب 24 کد محوری و چهار بُعد اصلی شامل الزامات، موانع، مزایا و کاربردها سازمان‌دهی شدند. نتایج نشان داد که موفقیت مدیریت دانش مبتنی بر هوش مصنوعی به تعامل عوامل فناورانه، انسانی، سازمانی و فرهنگی وابسته است و الزامات زیرساختی و انسانی نقش مهمی در رفع موانع پیاده‌سازی دارند. بحث: یافته‌ها بیانگر آن است که تحول اثربخش مدیریت دانش مستلزم همسویی قابلیت‌های فناورانه، شایستگی‌های انسانی و فرهنگ سازمانی است و چارچوبی پویا برای تبیین ارتباط میان الزامات، چالش‌ها و مزایای ناشی از هوش مصنوعی ارائه می‌کند. نتیجه‌گیری: هوش مصنوعی، مدیریت دانش را به نظامی هوشمند و پویا تبدیل کرده است. تحقق پایدار این تحول مستلزم زیرساخت مناسب، منابع انسانی توانمند، فرهنگ سازمانی حمایتی و حکمرانی اخلاقی است و می‌تواند مزیت رقابتی مبتنی بر دانش را در اقتصاد دیجیتال تقویت کند.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210826_85e00b395adcf2b8af71af9bd42abaaa.pdf

دانشگاه جامع امام حسین(ع) مدیریت راهبردی دانش سازمانی 2645-4262 9 2 2026 06 22 Systemic model of intelligent organization الگوی نظام‌مند سازمان هوشمند 159 185 210829 10.47176/SMOK.2026.2002 FA غلامرضا سلمان پور سیاوشی استادیار گروه منابع انسانی، دانشکده و پژوهشکده علوم انسانی، دانشگاه افسری و تربیت پاسداری امام حسین علیه‌السلام، تهران، ایران، r.salmanpour01@sndu.ac.ir 0009-0003-9460-0356 بهروز کاملی استادیار پژوهشکده مدیریت، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران، behroozkameli@gmail.com 0000-0003-2284-2877 Journal Article 2026 02 10 Purpose: This research aims to design a "Systematic Model of a Smart Organization" employing a systemic approach, thereby providing an operational framework for organizations to transition from traditional structures to adaptable ecosystems in the era of complexity and big data. Methodology: This is an applied, qualitative study with an exploratory approach. Data were collected through a systematic review of 33 peer-reviewed domestic (2011–2025) and international (2010–2025) documents, alongside semi-structured interviews with 9 experts selected via snowball sampling. Validity was confirmed using data triangulation, and thematic analysis was conducted utilizing MAXQDA 2024 software. Results: The analysis identified 6 main dimensions and 19 key components, formulated into a multi-layered systemic model. These include "technology and infrastructure" and "culture and structure" (as enablers), "human and social capital" and "knowledge management" (as processes), and "strategic leadership" and "education and research" (as strategic outcomes). Furthermore, a feedback loop ensures the system's dynamism and self-correction. Discussion: A smart organization operates as an integrated, living system where the synergy between technological infrastructure and organizational culture provides the foundation for knowledge application by human capital. This network-based interaction not only fosters strategic leadership and research capacities but also significantly enhances the organization's adaptability and resilience in the face of rapid environmental changes. Conclusion: Organizational intelligence is achieved through the systemic integration of its components rather than the mere accumulation of technology. Implementing this proposed model equips senior executives to transition from reactive management to proactive agency within turbulent environments. هدف: هدف این پژوهش، طراحی «الگوی نظام‌مند سازمان هوشمند» با رویکرد سیستمی است تا چارچوبی عملیاتی برای گذار سازمان‌ها از ساختارهای سنتی به زیست‌بوم‌های انطباق‌پذیر در عصر پیچیدگی و داده‌های کلان ارائه دهد. روش پژوهش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کیفی با رویکرد اکتشافی است.. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند ۳۳ سند معتبر علمی داخلی (۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴) و بین‌المللی (۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵) و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۹ خبره (نمونه‌گیری گلوله‌برفی) گردآوری شد. روایی از طریق سه‌سویه‌سازی تأیید و تحلیل تماتیک داده‌ها در نرم‌افزار مکس کیودا 2024 تحلیل کیفی انجام گرفت. یافته‌ها: تحلیل‌ها به شناسایی ۶ بعد و ۱۹ مؤلفه کلیدی در قالب یک الگوی سیستمی چندلایه انجامید: «فناوری و زیرساخت» و «فرهنگ و ساختار» (به‌عنوان توانمندسازها)، «سرمایه انسانی و اجتماعی» و «مدیریت دانش» (فرایندها)، و «راهبری استراتژیک» و «آموزش و پژوهش» (نتایج راهبردی). حلقه بازخورد نیز خوداصلاحی و پویایی سیستم را تضمین می‌کند. بحث: سازمان هوشمند نظامی یکپارچه و زنده است که در آن، هم‌افزایی زیرساخت‌های فناورانه و فرهنگ سازمانی، بستر لازم برای کاربست دانش توسط سرمایه‌های انسانی را فراهم می‌کند. این تعامل شبکه‌ای، نه‌تنها راهبری استراتژیک و ظرفیت‌های پژوهشی را توسعه می‌دهد، بلکه انطباق‌پذیری و تاب‌آوری سازمان را در برابر تغییرات سریع محیطی به‌شدت ارتقا می‌بخشد. نتیجه‌گیری: هوشمندی سازمانی حاصل یکپارچگی سیستمی اجزاست، نه صرفاً انباشت فناوری. کاربست این الگو به مدیران ارشد کمک می‌کند تا در محیط‌های متلاطم، از مدیریت انفعالی به کنشگری پیش‌دستانه تغییر مسیر دهند.

https://jkm.ihu.ac.ir/article_210829_b95cd7bcf8772862035051de4385a2bf.pdf